zondag, 05 september 2010
Blog: 2005
De nieuwste berichten worden steeds bovenaan gezet. 

 

 

 

15 december 2005
Geld VIA overgemaakt
Vandaag hebben wij het geld voor de VIA overgemaakt. De volgende stap is wachten op de cursusmap die je ongeveer 2 maanden voor de VIA bijeenkomsten binnen krijgt.




9 december 2005
VIA rekening gekregen
Het gaat ineens wel heel snel. Vandaag hebben we weer een brief gekregen met de eerste (flinke) rekening in het adoptieproces! Eindelijk konden we die 900 euro te betalen om voor ons gevoel echt te beginnen met de adoptie! In de brief stond ook nog eens dat we niet in mei maar in APRIL al kunnen beginnen! YES!


 

6 december 2005
VIA bijeenkomsten vervroegd!
Oh, wat zijn we blij! Vandaag hebben we te horen gekregen dat de VIA bijeenkomsten naar voren zijn geschoven. Dat betekent voor ons, dat we niet in augustus 2006, maar in MEI 2006 mogen beginnen! Nog maar 5 maanden te gaan dus! In totaal zal bij ons de periode van aanvraag van het BKA nummer tot aan de VIA dan 15 maanden duren. Op 1 december heb ik van mijn zus het A-B-C scrapboek gekregen. Het is heel erg mooi geworden. Nu kunnen we voorzichtig beginnen met wat foto's en wetenswaardigheden er in te doen.



 

4 november 2005
Tijdens het wachten
Omdat wij nog tot augustus 2006 moeten wachten voor we met de VIA bijeenkomsten kunnen beginnen, hebben we bedacht wat we tijdens die wachttijd konden doen. In ieder geval 3 dingen hebben we al in gang gezet:

 

* We gaan binnenkort beginnen met het maken van een lifebook. Dat een soort scrapbook waarin alles over de adoptie in komt te staan. Ieder kind krijgt van ons zo'n boek. Daarin komt alles over hun eigen adoptieprocedure in te staan; leuke gedichtjes, plaatjes, gedachten, belangrijke documenten, informatie over Polen, krantenknipsels, dingen die voor, tijdens en na de adoptie zijn gebeurd, leuke wetenswaardigheden en natuurlijk veel foto's! Door het kind een eigen album te geven, heeft het altijd een houvast van de eigen adoptie en kunnen er aan de hand van die informatie belangrijke gesprekken komen vanuit het kind. 

 

* We krijgen van mijn zus een scrapbook. Zij maakt voor ons een scrapalbum in alfabetvorm, bijvoorbeeld: de A is van... Adoptie, de B is van... BKA-nummer, etc. Wij kunnen deze dan zelf aanvullen met onze foto's, gedachten en wetenswaardigheden.

 

* We zijn bezig een soort dagboek te maken. Vaak hebben adoptiekinderen het idee dat ze niet welkom zijn in de wereld omdat ze zijn afgestaan door hun biologische ouders. In het dagboek komt dan ook duidelijk ons gevoel naar voren. We beschrijven dat onze toekomstige kinderen juist heel welkom zijn bij ons, al ver voordat we weten wie ze zijn!




 
6 oktober 2005
100% tribling uit Polen!!!
Na lang nadenken, veel praten, ervaringen met anderen delen en lezen, hebben we uiteindelijk besloten om voor een tribling uit Polen te gaan!!! De switch van Colombia naar Polen is gekomen toen we eens wat verder keken dan onze neus lang was. Ook in Polen komen dus wel een triblings voor. De keus voor een tribling stond bij ons al vanaf het begin vast. We wilden sowieso graag een groter gezin. Het grootste voordeel bij een tribling vinden wij dat het al familie van elkaar is. Daarmee hopen we ook dat het makkelijker voor de kinderen wordt om de adoptie te verwerken. We hebben erg enthousiaste verhalen gelezen van mensen die ook een sibling of tribling hebben geadopteerd. Ook hebben we contact met verschillende mensen die hun ervaringen met ons delen. Het enige waar we over na moesten denken is dat kinderen uit Polen een achterstand kunnen hebben. Uiteindelijk na lang denken en veel praten met mensen (dan is het wel handig dat je in het onderwijs zit en mensen tegenkomt die weten waar ze het over hebben), zijn we tot de conclusie gekomen dat het ons niet uitmaakt als kinderen eventueel op het speciaal onderwijs terecht zouden komen, als wij ze maar gelukkig kunnen maken en ze laten weten dat ze er mogen zijn in dit leven... Daarbij komt ook nog dat je ook uit andere landen nooit weet wat voor een kind je krijgt en wat daarmee aan de hand is. Verder heeft Polen een groot voordeel dat het veel dichterbij is dan Colombia. Je gaat er eerder naar toe, het is minder duur en voor de kinderen kan het schelen dat de cultuurshock minder groot is. Allemaal dingen die mee hebben gespeeld in onze beslissing om toch voor Polen te gaan. Toen ik mijn ouders vertelde over onze ideeën met Polen, waren ze erg enthousiast. Nou blijkt ook nog dat de opa en oma van mijn moeder uit Silezië kwamen, een gebied in Polen! Dus eigenlijk ga ik dan weer terug naar mijn roots...



28 augustus 2005
Misschien adopteren uit Polen?
Het eerste land waar we over nagedacht hadden was Colombia. We zijn enthousiast geworden nadat we hier verhalen over hadden gelezen. Er komen triblings vandaan en dat is wat we heel graag zouden willen. Na nog wat nagezocht en besproken te hebben, willen ook een adoptie uit Polen niet uitsluiten. Op dit moment gaan we uitzoeken wat de mogelijkheden zijn voor Polen. We weten dat daar ook triblings vandaan kunnen komen.



 

 

25 april 2005
Aangemeld mailinggroep "yahoo BKA-2005"
We hebben ons vandaag aangemeld bij een Yahoo-group van iedereen die in 2005 een BKA-nummer heeft aangevraagd. Op deze site staat iedereen (die zich dus heeft aangemeld) die net met de procedure bezig zijn voor adoptie en die ook allemaal heel lang moeten wachten voordat ze met de VIA-cursus kunnen beginnen. Het is nog een klein groepje, maar je zit allemaal in het zelfde schuitje en dan wordt er ook goed begrepen waar je nu mee bezig bent. Je kunt er bijvoorbeeld ook je vragen kwijt en dan kom je leuke dingen te weten: er is nog een stel uit onze beurt die met adoptie bezig is, er hebben zich al meer dan 500 mensen voor adoptie aangemeld in de eerste drie maanden van dit jaar (!), en de datum zoals het er nu naar uitziet zegt dat we in augustus 2006 misschien met de VIA-cursus kunnen beginnen. Leuk om daar allemaal achter te komen...

 


 


19 februari 2005

BKA- nummer gekregen!
Vandaag hebben we ons BKA-nummer (Buitenlands Kind ter Adoptie) gekregen! Het 'wachten' kan nu echt beginnen. Onze voorkeur hebben we ook al besproken, al weten we natuurlijk niet wat er allemaal mogelijk is tegen die tijd. Het liefst willen we een tribling ( 3 broertjes/ zusjes). Colombia heeft ook onze voorkeur, of een ander land in Zuid Amerika. Maar zover is het allemaal nog niet. We hebben nu in ieder geval iets om naar uit te kijken. Ondertussen gaan we nog gewoon door met andere onderzoeken.


 

 


16 februari 2005

Aanvraag adoptie naar Justitie
Het is voorjaarsvakantie, gelukkig! Even tijd om van alles op een rijtje te zetten. De hele vakantie heb ik achter internet gezeten om overal te kijken naar sites met informatie over adoptie. En dan kom je er achter dat er heel veel te lezen valt! Het is erg fijn om zoveel ervaringen van anderen te lezen. Robert en ik hebben vaak gesproken over wat we zouden doen als we geen kinderen konden krijgen. Adoptie was al meteen ter sprake gekomen. We staan er allebei erg positief tegenover. Tot onze schrik zijn we erachter gekomen dat het adopteren van een kindje erg lang duurt. Het begint al met 1,5 jaar wachten voordat je de eerste cursus mag doen! In totaal moet je rekening houden met 3 tot 5 jaar voordat je een kindje krijgt. Dus we hebben besloten om vandaag de aanvraag op te sturen voor adoptie naar de Justitie. We hebben tenslotte nog 1,5 jaar 'denk tijd' om te bekijken wat we werkelijk gaan doen. Maar adoptie is eigenlijk onze enige optie. Verder hebben we ons voorgenomen om er heel open over te praten. Het is beter dat mensen in onze omgeving op de hoogte zijn van wat ons bezig houdt. We krijgen al heel veel lieve reacties; veel kaartjes en bemoedigingen. Dat doet ons echt heel erg goed!

 


 

 

Het begin:
Op een bepaald moment hadden we besloten dat kinderen in ons gezin welkom waren. Toen er na ruim een jaar nog geen spoor van zwangerschap zichtbaar was, zijn we naar de huisarts gegaan. Die heeft ons doorverwezen om eerst een paar standaard beginonderzoeken te laten doen. Hoe het kwam dat er nog steeds geen zwangerschap was, werd al bij het eerste onderzoek duidelijk. En al snel bleek toen ook: op een gewone manier én via het medisch circuit zou het eigenlijk onmogelijk zijn om zwanger te raken. Daar ging onze droom! Een groot gezin waar we altijd van hadden gedroomd zou voor ons niet mogelijk zijn? We hadden al wel snel onze grenzen samen besproken voor wat betreft de medisch molen. We wilden niet alles op alles zetten om zo nodig zwanger te hoeven worden. Maar kinderen, die wilden we wel! Het werd ons daarna duidelijk dat wij een andere weg op zouden moeten: de weg van adoptie!  

 

 

 

Dagboek 2006  >